Monumenten

Horn telt 14 rijksmonumenten en 12 gemeentelijke monumenten.

RIJKSMONUMENTEN

Hornerheide 1 (rijksmonument nummer 517894)

Het betreft de Boskapel, een vrijstaand houten kerkje op het terrein van het voormalig Sanatorium Hornerheide. Het ontwerp wordt toegeschreven aan architect Th. J. Geerts uit Zevenaar en dateert van 1927. Het kerkgebouw was specifiek bedoeld voor de tuberculosepatiënten die in het sanatorium werden behandeld.

Het toegepaste bouwmateriaal is witgeverfd hout. De bakstenen plint dateert uit 1991. De zadeldaken en lessenaarsdaken zijn afgedekt met rode muldenpannen. Het dak wordt bekroond met een klein klokkentorentje met spits dak. In de topgevel bevindt zich een houten kruis onder een kapje. Boven dit kruis een rond glas-in-lood venster.

Het kerkgebouw is van cultuurhistorische waarde als bijzondere uitdrukking van een geestelijke en typologische ontwikkeling van roomskatholieke kerkgebouwen in het eerste kwart van de twintigste eeuw. Het kerkgebouw bezit architectuurhistorische waarde wegens het bijzondere belang voor de geschiedenis van de architectuur en het bijzondere materiaalgebruik.

 

Hornerheide 1 (rijksmonument nummer 517895)

Het betreft een vrijstaand houten lighuisje op het terrein van het voormalig Sanatorium Hornerheide. Het ontwerp wordt toegeschreven aan architect Th. J. Geerts uit Zevenaar en dateert van 1928. Zusters die de verpleging en verzorging van de zieken op zich namen, en die een tuberculosebesmetting opliepen, werden in dit lighuisje behandeld.

Het lighuisje is afgedekt met een schilddak met riet en een reeks nokpannen. Het toegepaste bouwmateriaal is hout. Onder de dakrand een decoratieve horizontale band zigzag-houtwerk. In de linker- en rechterzijgevel twee twaalf-ruits venstertjes. In de achtergevel drie twaalf-ruits venstertjes.

Het pand is representatief voor een hoofdstuk uit de geschiedenis van de gezondheidszorg, meer in het bijzonder de medische strijd tegen tuberculose. De situering van het lighuisje, te midden van geboomte, draagt in belangwekkende mate bij aan de historische zeggingskracht en daadwerkelijke ervaring van de oorspronkelijke functie van het bouwwerk.

 

 

     Molenweg 26 (rijksmonument nummer 22632) en Molenweg 3 (rijksmonument nummer 22630)

     In Horn staan twee molens. Molen De Hoop is de enige zestienkantige molen in Europa. 
     Molen De Welvaart is de kleinste beltmolen in Limburg. Zie voor beschrijving molens.
 

Posthuisweg 12 (rijksmonument nummer 22631)

Volgens aangetroffen muurankers stamt hoeve Het Posthuis uit 1780. De boerderij is in 1984 gerestaureerd. Het Posthuis werd gebouwd en het eerst bewoond door Joannes (Jean) Timmermans (Horn 1725-1788). Hij was vanaf 1773 ‘Rijcxskeijserlijcken Posthelder’ te Horn.

De hoeve lag strategisch op het kruispunt van de weg van Roermond naar Baexem en van Horn naar Beegden. De huidige Rijksweg en Napoleonsweg waren er nog niet. Het Posthuis was een pleisterplaats voor de post. Hier werden poststukken en pakketten aangeleverd en verzonden. Twee gezinsleden staan in 1849 in het bevolkingsregister vermeld met het beroep tapper. In die tijd was er in het pand ook een tapperij.

Het is een bakstenen boerderij van het hoftype met de schuur en het woonhuis aan weerskanten van een binnenplaats. Topgevels met vlechtingen. Het woonhuis is uitgevoerd met segmentboogvensters in omramingen van hardsteen.

 

    Kasteelstraat 6 -Kasteel Horn- (rijksmonument nummer 510029)

    Kasteel Horn is een van de oudste, nog intacte middeleeuwse ringmuurburchten in Nederland. 
    Voor meer informatie zie Kasteel Horn.

 

Kasteel Horn -parkaanleg- (rijksmonument nummer 510031)

De parkaanleg bestaat uit de oprijlaan, een parkgedeelte rond het kasteel, het parkgedeelte met lange vijver, de Franse tuin, de moestuin en uit weilanden.

De oprijlaan is het verlengde van de Kasteelstraat en loopt verder in zuidoostelijke richting waar hij eindigt op de weg langs het Lateraalkanaal. Vroeger, voordat het kanaal in 1972 gegraven was, kwam de laan via een flauwe bocht uit op de Rijksweg. De laan heeft een puinverharding en wordt aan beide zijden geflankeerd door een enkele rij oude zomereiken. Aan het kanaaleinde van de laan staan geen bomen. Het tracé van de laan is van circa 1800. Ter hoogte van de toegangsdam naar het kasteel ontbreken bomen en verbreedt de verharding zich tot een soort vaaggevormd voorplein. Hieraan liggen de twee poorten naar het park en de moestuin, de Franse tuin en enkele bijgebouwen.

Het parkgedeelte rond het kasteel ligt in de inmiddels droge bedding van de kasteelgracht. Het noordwestelijke stuk gracht voerde in het begin van de 20e eeuw nog water, zeker in de winter. In dit deel zijn nog de restanten van twee bakstenen bruggenhoofden. Verder een ijskelder in de oksel van de ringmuur. De verbinding (over de droge gracht) tussen de Kasteelstraat en het kasteel wordt gevormd door een brede oplopende aarden dam. Hier heeft een brug gelegen.

 

Het parkdeel met de lange vijver stamt waarschijnlijk uit de tweede helft van de 19e eeuw, waarbij het zuidelijk gedeelte het jongst is. Vanuit het kasteel is er zicht over de vijver op Roermond. Er zijn via halfverharde paden verschillende wandelingen mogelijk. Over de vijver liggen twee bruggen.

De Franse tuin heeft een eenvoudige geometrische aanleg aan de noordkant van de Kasteelstraat tegenover de dam en bestaat uit gazon (met vaas), waar omheen een brede border met onder andere rozen en bloeiende struiken.

De moestuin ligt achter de grote schuren. De toegang is via een poort naast de remise. De moestuin is omgeven door muren, deels verdwenen of ingestort. Verder de restanten van een druivenkas.

De weilanden (sommige vroeger gedeeltelijk boomgaard) vormen de rest van het complex. Zij behoren niet strikt tot de parkaanleg, maar zijn wel beschermingswaardig als landschappelijk-visuele buffer.

In het jaar 2000 zijn het kasteel, het park en de omliggende landerijen, aangewezen tot ‘historische buitenplaats’ met een bijzondere cultuurhistorische waarde.

 

 

        

 

Kasteel Horn -bijgebouwen- (rijksmonument nummer 510032)

Bij het kasteel staan meerdere bijgebouwen die als wezenlijke cultuurhistorische onderdelen van het totale complex behoren, zowel in functionele als in visuele zin. Het betreft een boerderij, varkensschuur, dienstwoning met schuur, tiendschuur en remise. De bijgebouwen liggen allemaal ten noorden van de Kasteelstraat.

De boerderij, Kasteelstraat 11, bestaat uit baksteen met een schilddak in U-vorm met rode pannen en is gebouwd in 1898.
De losstaande varkensschuur is opgetrokken in baksteen en heeft een zadeldak met rode pannen.

De dienstwoning met schuur, Kasteelstraat 13, is gebouwd in baksteen, heeft een schilddak en is bedekt met rode pannen.

De bakstenen tiendschuur heeft een zadeldak met rode pannen.
De bakstenen remise heeft een zadeldak met rode pannen. Twee lichtgetoogde inrijdeuren geven toegang tot onder meer paardenstallen en -boxen.
 

 

Kasteel Horn -brug- (rijksmonument nummer 510033)

Het monumentale gedeelte betreft een onderdeel van de grote brug in het park, namelijk de bakstenen brughoofden, gedekt met hardstenen platen, waarop de drie parallel gelegen lichtgetoogde ijzeren H-balken rusten, die het brugdek dragen. Bouwjaar circa 1850.

De houten leuningen zijn nieuw en vallen buiten de bescherming, evenals de andere, kleine brug in het park.

 

 

 

 

 

 

 

Kasteel Horn -pomp- (rijksmonument nummer 510034)

De pomp is gebouwd in Lodewijk XVI-stijl, bouwjaar circa 1750, en ligt aan het voorplein rechts van de dam naar de kasteelpoort. Het is een smalle rechthoekige oude hardstenen paardentrog als waterbak op een bakstenen voeting van hetzelfde formaat. De inmiddels niet meer aanwezige pompkraan zat in de bakstenen achterwand, die bekroond is door in- en uitzwenkende natuurstenen banden. De wand wordt geschraagd door een steunbeer.

  

 

 

 

 

 

 

Kasteel Horn -muren- (rijksmonument nummer 510035)

De muren zijn opgericht vanaf circa 1700 tot 1900. Er loopt een kort stuk muur van de zuidhoek van de remise naar de poort van de moestuin, uitgevoerd in baksteen met rollaag. Gerestaureerd in de jaren tachtig.

Verder staat er een muur van ongeveer 40 meter langs de zuidzijde van de oprijlaan. Deze begint met een pijler bij het begin van de dam en eindigt bij de pijler van het toegangshek naar het park. Uitvoering baksteen met ezelsrug van platte bakstenen.

De moestuin is gedeeltelijk omgeven door bakstenen tuinmuren. Het deel achter de remise en de tiendschuur is onlangs gerestaureerd.

 

 

 

 

Kasteel Horn -poorten- (rijksmonument nummer 510046)

Er zijn vier poorten die min of meer identiek zijn en die in de periode 1800-1900 zijn geplaatst. Zij bestaan uit twee vierkante bakstenen pijlers met rijke natuurstenen bekroningen. Poort 1 geeft toegang tot de moestuin, gerestaureerd in dezelfde tijd als de aansluitende muur. Poort 2 geeft toegang tot het wandelpark. De bekroningen zijn vernieuwd evenals de ijzeren hekvleugels. De poorten 3 en 4 staan verderop tegenover elkaar in de laan en geven links en rechts ervan toegang tot de weilanden. Deze poorten verkeren in een slechte toestand en de bovenkanten van de bekroningen zijn verdwenen.

 

 

 

 

 

 

 

20131101 163706 KopieKasteel Horn -tuinsieraden- (rijksmonument nummer 510047)

Rond het kasteel staan verschillende ‘tuinsieraden’ te weten een tuinvaas, een gietijzeren beeld, acht balusters en een druivenkas.

In de Franse tuin, aan de linkerzijde van de tiendschuur, staat een ronde cementen tuinvaas in Lodewijk XIV-stijl op een vierkante sokkel met ramskoppen op de hoeken.

In het park ten zuiden van de vijver, naast het doorzicht op Roermond, staat een gietijzeren tuinbeeld, voorstellende een rennend hert.

Verspreid op en bij het voorplein staan hardstenen achtkantige, naar boven versmallende  balusters, die vroeger links en rechts op de dam stonden als balustrade, onderling verbonden door ijzeren stangen.

Achter de tiendschuur staat een druivenkas uit circa 1880, een ijzeren skelet op bakstenen borstwering, waarin op regelmatige afstand van elkaar hardstenen uitkragende achthoekige pilasters met Korintische kapitelen. Deze dragen het dakskelet. De kas is geheel onderkelderd en hierin staat nog de oorspronkelijke verwarmingsketel.

 

 

 

 

Heythuyserweg 40 (rijksmonument nummer 19966)

In het verleden lag aan de noordzijde van Hoeve Waerenberg een groot huis met kasteelallures. In de voorhof was de nu nog bestaande hoeve gebouwd met donkerrode bakstenen. De hoeve uit circa 1100, gezien de muurankers in het gebouw, had vroeger een (tol)poort met brug. De tolpoort gaf toegang tot het graafschap Horn. Momenteel is dit de entree van de in 2009 verbouwde woon- en zorgvoorziening Huys Waerenberg.

 

 

 

 

 

 

 

 GEMEENTELIJKE MONUMENTEN

In 2009 is uitgebreid onderzoek gedaan in de gemeente Leudal naar cultuurhistorisch waardevolle bouwwerken die een goed beeld geven van de plaatselijke ontwikkelingen, historie en geschiedenis. In 2012 zijn in overleg met Heemkundevereniging Horn onderstaande panden en objecten in Horn aangewezen tot gemeentelijk monument.

Dorpstraat 47 (gemeentelijk monument nummer 076)

Het betreft een vrijstaand woonhuis uit circa 1900 met een trapgeveltje boven het rechterdeel van de voorgevel, uitgevoerd in een decoratieve baksteenarchitectuur en voorzien van glas-in-loodramen. Het pand werd gebouwd in opdracht van de familie Huyben, die verderop (Dorpstraat 57) een bierbrouwerij bezat.

Het pand is opgetrokken in bruinrode baksteen, gemetseld in kruisverband en voorzien van een knipvoeg. Bijzondere onderdelen zijn de oorspronkelijke raamkozijnen met de glas-in-loodramen, de decoratieve gepleisterde elementen in de gevel, het siermetselwerk, de smeedijzeren muurankers in de zijgevels en de smeedijzeren topbekroning.

Aan de voorzijde van het pand is de oorspronkelijke erfafscheiding nog (deels) aanwezig. Deze afscheiding bestaat uit een laag gemetseld muurtje met penanten en een sierlijk smeedijzeren hekwerk met smeedijzeren poorten. Zowel het lage muurtje als de penanten zijn aan de bovenzijde afgedekt met geprofileerde rode baksteen.

 

 

 Dorpstraat 55 en 57 (gemeentelijk monument nummer 077)

Het betreft de voormalige directeurswoning en het smeedijzeren hekwerk (behorend bij huidig huisnummer 55) van de voormalige Huyben’s Bierbrouwerij ‘De Kroon’.

In 1813 werd begonnen met de oprichting van een bierbrouwerij door de familie Huyben, onder de naam ‘De Kroon’ aan de huidige Rijksweg. In 1863 werd de oude kapelanie aan de Dorpstraat gekocht, waar de brouwersactiviteiten werden voortgezet en geleidelijk werden uitgebreid (waaronder de aanleg van een ijskelder in 1896 en de aanschaf van een koelmachine in 1899, waarmee een vernieuwde brouwwijze kon worden toegepast). In 1935 werd op het perceel achter de woning een grote, nieuwe brouwerij gebouwd, naar ontwerp van Jos Wielders.

In 1968 werd Brouwerij Huyben overgenomen door Amstel bierbrouwerijen. Op de Dorpstraat resteert tegenwoordig nog de voormalige directeurswoning en het hekwerk.

 

 

huybenhofHet pand is opgetrokken in bruine baksteen, gemetseld in kruisverband en platvol gevoegd. De gevels hebben een gepleisterde plint. De gevelopeningen op de begane grond en de eerste verdieping zijn voorzien van gemetselde segmentbogen. Ter plaatse van de ramen zijn hardstenen onderdorpels aangebracht. De gevels zijn voorzien van ruitvormige muurankers.

Aan de linkerzijde van de voormalige directeurswoning is de oorspronkelijke erfafscheiding van de Huyben brouwerij nog deels aanwezig, welke de perceellijn aan de Dorpstraat volgt en een knik maakt in de richting van het Schoolpad. De erfafscheiding bestaat uit een sierlijk smeedijzeren hekwerk met een poortje.

 

  

 

 

 

Eindstraat 11 (gemeentelijk monument nummer 078)

Het betreft een voormalig postkantoor en woonhuis met erker uit 1926 met in de gevel de enige overgebleven gietijzeren PTT brievenbus in Limburg. Het object is tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw in gebruik geweest als postkantoor.

Het pand is opgetrokken in bruine baksteen, gemetseld in kruisverband en platvol gevoegd. De gevels zijn voorzien van een plint die aan de bovenzijde een gemetselde rollaag heeft. In de voorgevel zijn in de plint twee kelderlichten aangebracht. De gevel wordt onder de goot beëindigd door een uitkragende gemetselde bloklijst. Aan de bovenzijde van de gevelopeningen zijn decoratieve rollagen en een rondboog aangebracht, die zijn voorzien van een bloktandversiering. De raamopeningen zijn verder voorzien van hardstenen onderdorpels.

 

 

  

brievenbusRechts in de gevel is nog de gietijzeren brievenbus aanwezig die dateert uit 1904-1906. Het betreft de enig overgebleven gietijzeren brievenbus van de PTT in Limburg. Bij de bouw van het nieuwe postkantoor in 1926 werd de brievenbus ingemetseld in de voorgevel, waarbij deze ongeveer vijf centimeter vóór het metselwerk uitsteekt. De brievenbus is voorzien van een halfronde bovenzijde. In de brievenbus zijn twee openingen aangebracht: één opening voor brieven en de andere opening voor drukwerk. Tussen beide inwerp-openingen is het Rijkswapen met twee leeuwen aangebracht. Boven de bovenste inwerp-opening is een baldakijn aangebracht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hornerheide 1 (gemeentelijk monument nummer 079)

Het betreft het portiersgebouw uit 1927 van het voormalige Sanatorium Hornerheide, naar ontwerp van architect M. Wagemans uit Roggel. In 1921 stichtte het Limburgse Groene Kruis het ‘R.K. Limburgse Groene Kruis Sanatorium’ voor tuberculosepatiënten. Het sanatorium werd gebouwd op een vrij geïsoleerde plaats, in een bosgebied aan de noord-westelijke zijde van de historische kern van Horn. Het ontwerp voor het terrein kwam van architect Geerts uit Zevenaar. In totaal verrezen er dertien houten gebouwen, waaronder het portiersgebouw. Naast deze gebouwen werden er tevens op het terrein kleine lighuisjes geplaatst. De kapel en een behouden gebleven lighuisje zijn rijksbeschermd onder de monumentnummers 517894 en 517895.

In 1960 veranderde de functie van het sanatorium in een longkliniek onder de naam ‘Maaslandkliniek’. Vanaf het eind van de jaren zeventig werden er psychiatrische patiënten behandeld op Hornerheide, waarbij de naam ‘Maaslandkliniek’ werd gewijzigd in ‘Stichting Hornerheide’. In de jaren negentig volgden verschillende fusies met omliggende ouderencentra.

Het pand is opgetrokken in bruinrode baksteen, gemetseld in een wildverband en platvol gevoegd. Bijzondere onderdelen zijn de oorspronkelijke raamkozijnen, de leipannen en de keramische nokbekroning.

 

 

Hornerheide 1 (gemeentelijk monument nummer 080)

Het betreft het hoofdgebouw uit 1954 van het voormalige Sanatorium Hornerheide, naar ontwerp van architect M. Wagemans uit Roggel. De Roermondse kunstenaar Dolf Wong (1921) ontwierp een gevelsteen boven de toegangsdeur met als thema het dierenleven op Hornerheide. In de hal werden zes glas-in-loodramen naar het ontwerp van Charles Eyck (1887-1983) geplaatst. Dolf Wong kreeg de opdracht om de hal van het hoofdgebouw met stucwerk te versieren. Het plafond in de hal werd verdeeld in 19 rozetten waarin de sterrenbeelden zijn aangebracht.

Het pand is opgetrokken in roodbruine baksteen, gemetseld in kruisverband en platvol gevoegd. Op het dak staan twee nokpironnen.

In de hal van het voormalige hoofdgebouw zijn nog twee sgraffito’s en het stucplafond van Dolf Wong aanwezig. Het eerste sgraffito toont een afbeelding van de plattegrond van Hornerheide, het tweede sgraffito een afbeelding van de Provincie Limburg. Sgraffito is een oude techniek waarbij de stukadoor in snel tempo diverse kleurlagen van kalkzandcement aanbrengt, waarna met een mes diverse lagen kunnen worden weggehaald totdat de kleur opkomt die de kunstenaar wenst. Door deze ‘lagentechniek’ ontstaat er een reliëf en kleurschakeringen.

 

Vanuit zijn jeugd kende Dolf Wong het dierenleven op Hornerheide en daarom stond in het reliëf een gestileerde dennenboom centraal met daarin de dieren die op Hornerheide in het wild voorkomen: de Vlaamse gaai, de nachtegaal, het steenuiltje, de eekhoorn, de merel, het konijn en de houtduif. De voorstelling is gekapt uit een zogenaamde Euvil Mabrié, een Franse kalkzandsteen die Wong samen met zijn steenhouwer Latiers ging halen in de buurt van Nancy. Omdat de steen een grove structuur had, werd hij bewerkt met een puntbeitel. De structuur komt het mooist tot zijn recht, als de morgenzon erop valt. Tijdens het voorkappen van de steen in zijn atelier liet Wong op een zelfde manier het licht erop vallen. 

 

 

 

 

.

 

 

Kasteelstraat 9 (gemeentelijk monument nummer 081)

Een voormalige boerderij met woongedeelte uit 1861 in een traditionele, negentiende-eeuwse bouwstijl.

Het pand is opgetrokken in bruinrode baksteen, gemetseld in kruisverband en platvol gevoegd. De gevel heeft een gepleisterde plint. Aan de bovenzijde van de gevel bevindt zich een gemetselde rollaag met daarboven een mezzanino (tussenverdieping). Onder de dakrand is een overhoekse muizentand aangebracht. Boven de ramen van de tweede bouwlaag zijn smeedijzeren sierankers met het jaartal 1861 aanwezig.

 

 

 

 

 

 

Kasteelstraat 11 (gemeentelijk monument nummer 082)

Een gemetseld voetstuk met daarop een natuurstenen gedenksteen, opgericht ter nagedachtenis aan Robert Magnée in 1935.

Het kasteel in Horn is sinds 1798 in eigendom van de familie Magnée, die oorspronkelijk afkomstig was uit Luik. Het kasteel wordt nog steeds bewoond door de familie Magnée. Na de dood van Robert Magnée in 1935 richtte Antoon Hendrickx het gedachtenismonument op in de directe nabijheid van de kasteelboerderij waarvan hij pachter was. Hendrickx en Magnée hadden een bijzondere band. Ze waren niet alleen kasteelheer en pachter maar ook vrienden die elkaar vergezelden tijdens de jacht.

Het object bestaat uit een in kruisverband gemetseld voetstuk met daarop een hardsteen in klokvorm. Op de gedenksteen is het familiewapen van de familie Magnée in mozaïek aangebracht en de inscriptie: ‘Ter dankbare herinnering aan den hoogwelgeboren heer Robert Magnée de Horn 27 juni 1935’. Boven het wapenmozaïek is een afbeelding van een hert aangebracht.

In 2004 was de familie Hendrickx honderd jaar pachter van de kasteelboerderij. Ter gelegenheid van dit feit werd op de gemetselde sokkel een granieten plaquette met de tekst: ‘Hoeve Kasteelshof fam. Hendrickx 1904-2004’ aangebracht.

 

 

 

 

 

 

 

  

 

Kerkpad 5 (gemeentelijk monument nummer 083)

Voormalig klooster Heilig Hart van Maria, gebouwd in twee bouwlagen met decoratieve kroonlijst en Mariabeeld, gebouwd in 1911, en een voormalige school die bestaat uit één bouwlaag gedekt met een mansardedak, in gebruik genomen in 1917. Beide gebouwen zijn naar ontwerp van architect Tramps. De uitbreiding van het klooster is uit de jaren zestig.

In 1912 werd er een afdeling van het Groene Kruis opgericht die in of nabij het klooster werd gevestigd. In 1942 werd het Groene Kruis ontruimd in verband met ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’. Het klooster werd in de laatste dagen van de oorlog zwaar beschadigd.

Na de oorlog werden er nieuwe en nevenactiviteiten ondernomen voor vrouwen, bejaarden, en invalidenbond. Door de verbouwing van 1966 konden de zusters die in de omgeving van Horn (Hornerheide) werkten daar een thuis vinden. Ook daklozen, kinderen van werkende ouders en vrouwen en meisjes met huwelijksproblemen, of spanningen thuis werden hier opgevangen. Omdat er geleidelijk aan minder zusters waren, werd het klooster in 1985 opgeheven en verkocht. Het klooster is toen omgebouwd tot hotel. Aanvankelijk heette het hotel ‘Abelene’ maar in 2001 is het hotel omgedoopt tot ‘De Abdij’.

Het pand is opgetrokken in bruinrode baksteen, gemetseld in kruisverband en platvol gevoegd. Bijzondere onderdelen zijn de oorspronkelijke raamkozijnen en voordeur van het voormalige kloostergebouw, de beelden en beeldnissen, de decoratieve natuurstenen en gemetselde elementen en de natuursteenleien van het dak van het hotel.

 

 

 

             beeld patronaat

    

 

Kerkstraat 2 (gemeentelijk monument nummer 084)

Voormalige pastorie uit 1926, thans woonhuis, gebouwd in een decoratieve baksteenarchitectuur voorzien van een driekantige erker met balkon in het rechterdeel van de voorgevel.

Het pand is opgetrokken in bruine baksteen, gemetseld in kruisverband, platvol gevoegd en gedekt met een tentdak. De gevel heeft een gemetselde plint met een gepleisterde afdekking. Ter hoogte van de verdiepingsvloer is over de gevel een gepleisterde horizontale lijst aangebracht. Boven deze gepleisterde lijst zijn op de verdieping spaarvelden in het metselwerk aangebracht. Deze spaarvelden worden onder de goot beëindigd door een sierband met een platte muizentand. Daarnaast zijn op de gevel nog enkele horizontaal gemetselde sierlijsten aanwezig. De raamopeningen zijn grotendeels voorzien van een sierlijk gemetselde rollaag, die is afgedekt met een uitkragende sierband en is voorzien van een figuratieve, uitkragende gemetselde sluitsteen. Aan de onderzijde hebben de raamopeningen een gepleisterde onderdorpel.

De oorspronkelijke erfafscheiding is nog deels aanwezig. Deze bestaat uit een laag gemetseld muurtje voorzien van siermetselwerk in blokverband en gemetselde penanten met daartussen een ijzeren reling en smeedijzeren poorten.

 

   Raadhuisplein achter huisnummer 7 (gemeentelijk monument nummer 085)

   Twee grafkruisen aan de achterzijde van de kerk. Zie beschrijving bij kruisen en kapellen.

 

Rijksweg 1 (gemeentelijk monument nummer 086)

Vrijstaand woonhuis in twee tinten baksteen met een asymmetrische indeling van de gevels. Het pand werd gebouwd als woonhuis voor burgemeester Kirkels. Het ontwerp van architect Turlings uit Roermond dateert uit 1936, echter, bij de uitvoering van het ontwerp zijn verschillende wijzigingen doorgevoerd waardoor het huidige aanzicht verschilt met het oorspronkelijke plan. Het ontwerp van de tuin is van J. Cuypers.

Het pand is opgetrokken in gele baksteen, gemetseld in Vlaams verband. De eerste bouwlaag is uitgevoerd in rode baksteen. De gevel heeft een gemetselde plint in grauwe baksteen en onder de dakrand van de topgevel is een gemetselde sierband in rode baksteen aanwezig. Op de begane grond is aan de linkerzijde een halfronde erker met een balkon voorzien van een gemetselde balustrade. Op de balustrade van het balkon is een keramische afdekking aangebracht. Bijzondere onderdelen zijn de glas-in-loodramen en de decoratieve betonnen, kunststenen en gemetselde elementen in de gevels.

Aan de voorzijde is de oorspronkelijke erfafscheiding nog deels aanwezig. Deze bestaat uit een smeedijzeren hekwerk met sierlijke smeedijzeren poorten voorzien van gemetselde penanten.

 

 

 

 

Rijksweg 3 (gemeentelijk monument nummer 087)

Woonhuis uit 1938 ontworpen door architect P.J. Coppen uit Baexem. De vijfkantige uitbouw, die zich aan de linkerzijde van de hoofdbouwmassa bevindt, bestaat vrijwel geheel uit ramen voorzien van een roedeverdeling. Op de uitbouw is een balkon aanwezig met een houten balustrade met daarop een ijzeren leuning.

Het pand is opgetrokken in gele baksteen, gemetseld in Vlaams verband. In sierlijke ijzeren letters is op de gevel de naam van het pand ‘Berg Vrede’ aangebracht. Het dak is gedekt met donkerbruine leipannen en voorzien van een eenvoudige bakgoot op gootklossen. Het dak van de hoofdbouwmassa en het dak van de garage zijn voorzien van wolfseinden.

Bijzondere onderdelen zijn de oorspronkelijke raamkozijnen en glas-in-loodramen en de decoratieve gemetselde elementen.

 

 

 

 

Naar boven